Bugün Berlin Duvarı’nın yıkılmasının 20. yıldönümü. Geriye dönüp bakıldığında, herkes o gün başlayan olayların mucizevi niteliğini vurguluyor: Gerçeğe dönüşmüş görünen bir hayaldi bu, Komünist rejimler iskambil kağıtları misali çökmüştü ve dünya birkaç ay önce söyleseniz kimsenin inanmayacağı bir şekilde, aniden değişmişti. Polonya’da Lech Walesa’nın devlet başkanı seçileceği özgür seçimlerin yapılacağını kim hayal edebilirdi ki? Fakat kadife devrimlerin sisi yeni demokratik-kapitalist gerçeklikle dağılıp gittiğinde, kaçınılmaz bir düş kırıklığına uğrayan insanların tepkisi, ‘eski güzel’ Komünist günlere yönelik bir nostaljide, sağcı, milliyetçi popülizmde ve geç bir dönemde tekrar dirilen anti-Komünist paranoyada tezahürünü buldu.
Devamını oku “Gerçek Sosyalizme Bir Şans Daha / Slavoj Zizek”
1980’lerde kapitalist sistemin, Reagan-Thatcher ikilisinde ifadesini bulan önderliğinin iki arzusu vardı: ‘Şeytan imparatorluğu’nun (SSCB) yıkılması, “serbest piyasa” modelinin küreselleşmesi… Bu arzular, SSCB’nin ve de 1929 krizi sonrasında mal ve finans piyasalarına getirilen kısıtlamaların artık olmadığı bir dünya tasarlayarak, adeta bir nihai kurtuluş fantezisi oluşturuyordu. Diğer bir deyişle, peygamber (serbest piyasa) ikinci kez gelecek, aynı anda şeytan (“komünizm”) tarih sahnesinden çekilecekti…
Devamını oku “Berlin Duvarı’nın Yıkılışının 20. Yıldönümünde… / Ergin Yıldızoğlu”
Lenin, “Bir Siyaset Yazarının Notları” isimli -Bolşeviklerin tüm ayrıksılara karşı verilen iç savaşı kazanmasının sonrasında pazar ekonomisine ve özel mülkiyete çok daha geniş alana izin verdikleri Yeni Ekonomik Plan’a / Siyaset’e (NEP) geri çekildikleri Şubat 1922’de yazdığı- mükemmel kısa metninde, devrim sürecindeki geri çekilmenin ne olduğunu ve davaya oportünistçe ihanet edilmeden nasıl yapılabileceğini açıklamak için yeni bir dağ zirvesine çıkmaya yönelik ilk denemesinde dönmesi gereken bir dağcıyla benzeşim kurar:
Devamını oku “Başlangıçtan Nasıl Başlanır? / Slavoj Zizek”
1989’un karanlık yıkımından (désastre obscur) sonra bugün neredeyiz o halde? 1922’deki gibi aşağıdan gelen birtakım sesler her yanımızda kötücül bir hazla çınlamaktadır: ‘Kendi totaliter hayal güçlerini topluma zorla kabul ettirmek isteyen akıl hastalarına oh olsun!’ Ötekiler hain sevinçlerini gizlemeye çalışmaktadır; inleyip gözlerini üzüntüyle göğe kaldırırken sanki şöyle demektedirler: ‘Korkularımızın haklı çıkmasını görmek bize çok acı veriyor! Adil bir toplum yaratma düşünüz ne kadar da asildi! Kalbimiz sizinle birlikte atıyordu; ancak sağduyu bize planlarınızın yalnız mutsuzluk ve yeni esaretler getireceğini söylemişti!’ Bu ayartıcı seslerle herhangi bir uzlaşıyı reddetmekle birlikte -1917’den 1989’a ya da daha kesin olarak söylemek gerekirse 1968’e dek uzanan 20. yüzyılın devrimci çağının temelleri üzerine daha fazla inşa etmemek için- kesinlikle baştan başlamalı ve başlangıç noktasına inerek kendimize başka bir yol seçmeliyiz.
Devamını oku “Başka Bir Yol / Slavoj Zizek”
