May 15 2010
Trajedi, Toplumsal Patlama, Baskı, IMF: Yunanistan Karanlığa Doğru / Yannis Almpanis*
Atina 5 Mayıs’ta, 1976’dan bu yana gerçekleşen en büyük işçi gösterisine sahne oldu. Kent merkezinin bütün caddeleri, IMF-AB-Yunan hükümeti kemer sıkma planını protesto eden yüz binlerce işçiyle doldu taştı. Kalabalığın kaç kişi olduğuna ilişkin net bir sayı vermek imkansız. 150 binden başlayıp 500 bine kadar çıkan tahminler söz konusu. Protestocuların kaç kişi olduğuna ilişkin kesin sayı ne olursa olsun, bu gösterinin emekçi halkın gücünü ortaya koyan inanılmaz bir gösteri olduğuna şüphe yok. Aynı zamanda, Yunanistan çapında onlarca kentte oldukça kitlesel eylemler düzenlendi.
Devamını oku “Trajedi, Toplumsal Patlama, Baskı, IMF: Yunanistan Karanlığa Doğru / Yannis Almpanis*”
Bilmem, “müjde!” mi diyelim? “IMF’siz Türkiye” özlemi önümüzdeki bir buçuk yıl boyunca gerçekleşecek gibi görünüyor. Daha önce yazdıklarımı kısmen tekrarlamak pahasına da olsa, bugünkü durumu birkaç soruya odaklanarak değerlendirmek istiyorum.
İstanbul’da yapılan IMF ve Dünya Bankası toplantılarından ‘küreselleşmenin’ tahkimi için reçete ‘Sosyal neoliberalizm’olarak çıktı! Devinimleri süren kapitalizmin yapısal krizinin hasarlarının kontrol dışılığına karşı kapitalizmin yönü ‘Sosyal neoliberalizme’ doğru evrildi. Bu dönüşümün aktörleri devletler oluyor ve küreselleşmenin yol açtığı sosyal adaletsizlik, gelir dağılımındaki eşitsizlik rötuşlanarak yeni bir piyasalaşma süreci başlatılıyor. Bu kisve, kırılgan ve kaygan ekonomik sistemde tırmanan toplumsal gerginlik için yatıştırıcı bir taktik olarak öngörüldü.
Sermayesi, hükümeti, medyası bir olmuş bankalarına ağlıyor. IMF ve Dünya Bankasına karşı protestoların hedefi olan bankalar, “esnaf” diye yutturulmaya çalışılırken neler yapılmıyor ki? Numunelik de olsa bir tane bile hasar görmüş bakkal-çakkal görüntüsü yakalayamamış olmak da majestelerinin medyasını yıldıramıyor. Bankaların tabelaları gösterilmeden sergilenen kırık camların peşinden, AKP’nin “zinde kuvvetleri” eliyle gerçekleştirilen planlı-programlı linç görüntüleri montajlanıyor ve bilinçlere şu ifade kazınıyor: “Camları çerçeveleri indirilen esnaf göstericilere meydan dayağı attı”. Yersen!
Kitleler meşruiyetini sorgulayıp yıkmak için harekete geçmedikçe IMF’li ya da değil, kapitalizm kendi kendine yıkılmayacak. Devrimci hareketin emekçileri ikamesi de çıkar yol değil, çünkü bir ilişki onun iki tarafı arasındaki gerilim katlanılmaz hale gelmedikçe kopmaz. IMF direktörü için İstanbul’da en iyi yerin, yerin yedi kat altı olduğu bundan daha iyi anlatılamazdı Dominique Strauss-Kahn’a: Kendisi, İstanbul’da bir an için gün yüzünü görebilirdi ama o zaman da kocaman gövdesini bir ayakkabı teki hedef alabilirdi.
Öfkesi Selçuk’un ayakkabısında umut olanlara “Neden IMF-DB’ye Karşıyım?” Kılavuzu
IMF, Dünya Bankası İstanbul’da… DİSK, KESK, TMMOB ve TTB yöneticileri, bu iki kuruluşun başkanlarına hitap eden bir açık mektubu kamuoyuna duyurdular ve “hoş gelmediniz” dediler. Dört demokratik kitle örgütünün kaleme aldıkları metin mükemmeldir. Tümünü, bir bölümünü okumuş olabilisiniz. Ama yine de genişçe birkaç alıntı yapmak istiyorum: “Dünyanın bir çok yerindeki diğer ezilen halklar gibi, sizin ne olduğunuzu çok iyi biliyoruz. Siz Yirminci Yüzyıl‘da inşa edilmiş küresel zorbalarsınız. Siz sadece sermayenin ve iktidarın sesisiniz;…iki küresel sermaye örgütüsünüz.”