Oca 21 2010
Solun Tekel İşçileri Üzerinden Kendisi ile İmtihanı / Yüksel Akkaya
Türkiye’de sol siyasal yapılar ne tarihsel birikimden, ne de tarihsel deneyimlerden ders çıkarmış durumda. Bunu ispatlamak için çok büyük teorik argümanlara gerek yok, sadece mayalayacağı ve mayalanacağı üç önemli eyleme ve sonuçlarına bakmak yeterli. Ancak, üç büyük eylemin arasında bir küçük eylem var ki, asıl öğretici olan da o. Bu yazıyı da üç büyük eylem ve bir küçük eylem üzerinden solun işçi sınıfı ile kurmak istediği, ama kuramadığı bağ üzerinden kısa bir yazı ile tartışmaya açmak istiyorum.
Devamını oku “Solun Tekel İşçileri Üzerinden Kendisi ile İmtihanı / Yüksel Akkaya”
.jpg)
2009 yılı sınıf mücadelesi açısından, sınıf adına siyaset yapanlar açısından, sınıfın “örgütleri” açısından oldukça öğretici bir yıl oldu. Kuşkusuz seküler ve İslami burjuvazi açısından da. Her ne kadar 2009 yılına Ergenekon davası damgasını vursa da sınıf mücadelesi açısında irili ufaklı güçlü eylemler de sınıf mücadelesi adına umut verici “hamleler” idi. Kimisi resmi örgütler aracılığı, kimisi enformel örgütler aracılığı ile başlayan ve yürüyen bu eylemler, direnç, inat ve kararlılığı kadar sert tutumu ile kayda değer eylemler idi.
Tuzla tersanelerinde yaşananların birer iş kazasının ötesine geçtiği genel kabul görmüş, burada yaşananlar cinayet olarak değerlendirilmiştir. Aslında, Tuzla tersanelerinde yaşanan basit bir cinayet de değil, sistematik işlenen bir katliamdır. Sözlükler, cinayeti “adam öldürme” olarak tanımlıyor. Yani hayatınızda bir kişiyi öldürürseniz cinayet işlemiş oluyorsunuz. Bu nedenle olsa gerek birden fazla cinayet işleyene “seri katil” deniyor. Katliam ise “topluca öldürme, kırım” olarak tanımlanıyor; Tuzla tersanelerinde yaşananları daha iyi ifade ediyor. Bir mekan olarak Tuzla’da bugüne kadar yüzden fazla insan/işçi öldürülmüş ise, son “kaza”da kum ile yapılacak test, işçi ile yapılarak üç işçi daha öldürülmüşse, burada yaşananlar basit bir cinayet değildir; sözlüklerin tanımladığı anlamda bir katliamdır, işçi, insan kırımıdır.